Spontaniczne poronienie (poronienie) to aborcja, w której rozwijający się płód nie osiąga ciążowego, żywotnego terminu. Z reguły w takim przypadku masa owocu nie przekracza 500 g, a okres jest zwykle krótszy niż 22 tygodnie.
Spontaniczna aborcja odnosi się do często występujących powikłań ciąży. Tak więc 10-20% wszystkich ciąż, które zostały już zdiagnozowane, prowadzi do poronienia. Około 80% tej liczby aborcji występuje przed 12 tygodniem ciąży.
RodzajeZgodnie z klasyfikacją można wyróżnić następujące typy spontanicznej aborcji:
Zgodnie z klasyfikacją WHO spontaniczna aborcja ma nieco inną strukturę: aborcja rozpoczęta w związku z aborcją w trakcie leczenia podzielona jest na osobne typy. W Rosji są zjednoczeni w jednej wspólnej grupie - nieuniknionej aborcji (to znaczy dalszy przebieg ciąży jest niemożliwy).
PrzyczynyW klinice spontanicznej aborcji wyróżnia się pewne etapy, z których każdy ma swoje osobliwości.
znajduje się w stanie zamkniętym, a ciało macicy w pełni odpowiada terminowi obecnej ciąży. Za pomocą ultradźwięków rejestruje się tętno płodu. Leczenie spontanicznej aborcji ogranicza się do rozluźniającego macicy, zatrzymując krwawienie. Kobieta jest przepisywana na odpoczynek w łóżku, jest leczona gestagenami, a także używa leków przeciwskurczowych.