Wiele kobiet marzy o zostaniu matkami. Dlatego ważne jest monitorowanie stanu zdrowia, w tym regularności cyklu miesiączkowego, który dzieli się na kilka faz:
Faza lutealna (inaczej zwana progesteronem, faza ciałka żółtego) jest okresem cyklu miesiączkowego od owulacji do krwawienia miesiączkowego.
W fazie lutealnej pęka pęcherzyk. Komórki zaczynają gromadzić pigment lutealny i lipidy, które nadają bąbelkowi graficznemu żółty odcień.
Ciałko żółte zaczyna wydzielać androgeny, estrogeny i "hormony ciążowe" - progesteron. W ten sposób macica zaczyna się przygotowywać do ewentualnej ciąży. Jeśli dojdzie do zapłodnienia, ciałko żółte przyjmuje produkcję progesteronu do momentu, aż łożysko rozwinie się do wymaganego poziomu.
Jeśli zapłodnienie nie nastąpi, wówczas ciałko żółte zatrzymuje wytwarzanie hormonów. Nadchodzi kolejne krwawienie miesiączkowe.
Może codziennie podstawowy w odbytnicy. Kiedy staje się wyższa niż 37 stopni, oznacza to, że doszło do owulacji i nastąpiła faza lutealna.
Aby obliczyć początek fazy lutealnej, warto pamiętać o pierwszym dniu cyklu miesiączkowego i licząc od tego 14 dni. Jednak takie obliczenia nie są całkowicie dokładne, ponieważ owulacja może się zmieniać i występować zarówno w 12 dniu cyklu miesiączkowego (z pełnym cyklem 28 dni), jak i 16 dniem, co jest również normą. Diagnostyka USG, pomiar podstawowej temperatury przez kilka cykli może ustalić średnią liczbę dni dla kobiety przed wystąpieniem owulacji.
Średni czas trwania fazy lutealnej wynosi 14 dni. W każdym indywidualnym przypadku czas trwania fazy może wynosić od 12 do 16 dni. Zależy to od czasu funkcjonowania ciałka żółtego i wpływu żeńskich hormonów na pracę narządów rozrodczych, a długa faza lutealna może mieć miejsce w przypadku ciąży lub w wyniku obecności torbieli ciałka żółtego, która może przeminąć po upływie określonego czasu.
Niedobór fazy lutealnej: przyczyny
Naruszenie fazy lutealnej jest częstą przyczyną niepłodności u kobiet. Jeśli faza jest zbyt krótka, może to wynikać z następujących przyczyn:
Lutealna faza cyklu: objawy
Nie ma zewnętrznej manifestacji naruszenia fazy lutealnej, z wyjątkiem cyklu miesiączkowego.
Niedobór fazy lutealnej: leczenie
Aby ocenić czas trwania fazy lutealnej, diagnostyka ultrasonograficzna jest niezbędna do określenia czasu wystąpienia owulacji, badania krwi na progesteron. Prowadzone w domu podstawowe pomiary temperatury nie mają charakteru informacyjnego.
Głównym leczeniem zalecanym w przypadku niedoboru fazy lutealnej jest terapia hormonalna w celu stymulacji początku owulacji (mikrofoliny, urozestan). Jako dodatkowe metody można zastosować:
Pomimo powagi fazy lutealnej i konsekwencji takich zaburzeń, hormonalna terapia połączona z alternatywnymi metodami przyczynia się do pomyślnego wystąpienia ciąży w ponad połowie przypadków.