Kryzys 5 lat u dzieci - porada psychologa
Przez cały okres dorastania dziecku towarzyszy coś takiego jak kryzys, a u dzieci w wieku 5 lat również tak się dzieje, dlatego bardzo pomocne może okazać się doradztwo psychologa dotyczące tego, jak przezwyciężyć to bezboleśnie. Nauczmy się rozpoznawać i pomagać dziecku.
Objawy kryzysu 5 lat u dzieci
Nie należy myśleć, że obchodząc swoje urodziny, można spodziewać się wybuchu emocji. Nie ma jasnego harmonogramu wydarzeń. Kryzysy wieku można rozpocząć u dzieci i w wieku 5 i 6 lat - wszystko zależy od rozwoju. Trwają również nieprzewidywalnie - ktoś ma miesiąc, ktoś ma odcinek przez rok. Zadaniem rodziców jest złagodzenie ich manifestacji w ich dzieciach.
Z reguły zarówno chłopcy, jak i dziewczęta mają pięcioletni kryzys w podobnym scenariuszu, chociaż w tym wieku dzieci wyraźnie rozumieją różnicę między płciami. Przyjrzyj się bliżej swojemu dziecku i możesz zobaczyć:
- Psychologia dziecka w czasie kryzysu trwającego 5 lat ulega dramatycznym zmianom. Dlatego łagodne i kochające dziecko nagle staje się gniewne, niegrzeczne, a czasami okrutne dla swoich bliskich. U ludzi nie jest to tak widoczne, ale w relacjach rodzinnych może się pogarszać.
- Dziecko nagle staje się bardzo tajemnicze. Jeśli wczoraj był nadal zachwycony tym, jak spędził dzień w przedszkolu, dziś odmawia opowiedzenia historii i nie nawiązuje kontaktu.
- Nagle dziecko chce chodzić sam, wybrać własne rzeczy, on sam idzie ulicą, a nie ręką z matką. Są to sygnały o początku kryzysu.
- Histeryczny może się zdarzyć bez żadnego widocznego powodu. Dziecko może krzyczeć, tupać nogami w zatłoczonym miejscu, wymagając, nie wiedząc co.
- Idź na nowy poziom lęki jeśli były lub pojawiały się znikąd. Dziecko może zacząć bać się komunikowania się z nieznajomymi, nie chce chodzić na plac zabaw ani na chwilę nie rozstawać się z matką.
Pomóż rodzicom w każdym kryzysie - życzliwość i zrozumienie. Dorośli powinni wiedzieć, że wszystko to jest tymczasowe i powinno być cierpliwe. Dziecku należy wyjaśnić jego zachowanie, ponieważ w tym wieku może on już ocenić swoje działania. W krytycznych sytuacjach pomoc psychologa dziecięcego będzie bardzo pomocna. Oto, co należy zrobić w najbardziej typowych sytuacjach w tym wieku:
- Daj dziecku więcej swobody, pozwól mu wykonywać wszelkie obowiązki dorosłe, aby mógł poczuć jego własne znaczenie.
- Nie powinieneś być nieprzejednany i kategoryczny - musisz dać swojemu synowi lub córce szansę na kompromis, aby nie czuli, że próbują naruszać ich interesy.
dziecko zachowuje się agresywnie w rodzinie i wśród rówieśników, konieczne jest regularne prowadzenie rozmów o oszczędzaniu duszy na temat tego, że jest to całkowicie nie do przyjęcia w nowoczesnym społeczeństwie i sugerowanie sposobów wyjścia z tej sytuacji. Przyciągnij go do strony dobrze czytanych bajek, omawiaj kreskówki z pozytywnymi i negatywnymi bohaterami, wysyłaj agresję na spokojny kurs - zapisz się do sekcji judo lub zapaśniczej. W tym samym czasie niemożliwe jest fizyczne ukaranie dziecka, tym samym obalając jego własne prawdy. - Nie krytykuj dziecka, szczególnie w obecności trzeciej osoby. Wręcz przeciwnie, konieczne jest uczynienie wszystkiego, co konieczne, aby poczuł ochronę i wsparcie u swoich rodziców.